Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB), makro ihtiyati çerçevede yaptığı değişikliklerle kredi büyümesine yönelik sınırlarda ılımlı bir gevşemeye gitti. 11 Kasım 2026 tarihli düzenlemeyle tüketici ve işletme kredilerinde sekiz haftalık büyüme limitleri yarımşar puan artırıldı. Bankaların uzun vadeli mevduat dışı kaynaklarına yönelik zorunlu karşılık uygulamasında da yeni bir adım atıldı.
Düzenlemeye göre tüketicilere kullandırılan ihtiyaç kredileri ile taşıt kredilerinde sekiz haftalık büyüme sınırı yüzde 3’ten yüzde 3,5’e çıkarıldı. KOBİ’lere kullandırılan Türk lirası kredilerinde sınır yüzde 5’ten yüzde 5,5’e yükseltilirken, KOBİ dışı işletmelere verilen TL kredilerinde ise yüzde 2 olan limit yüzde 2,5’e çıkarıldı.
Böylece hem bireysel hem de ticari kredi kanallarında kredi büyümesine yönelik sınırlarda kontrollü bir genişleme sağlandı. Kredi büyüme sınırlarının daha önce kredi maliyetleri ve krediye erişim üzerinde yarattığı baskının bir miktar hafifletilmesi hedefleniyor.
Bankaların uzun vadeli kaynaklarına faiz teşviki
TCMB’nin ikinci önemli düzenlemesi ise bankaların ve finansman şirketlerinin fonlama yapısını ilgilendiriyor.
Yeni uygulamayla bankaların ve finansman şirketlerinin bir yıldan uzun vadeli, Türk lirası ve yabancı para cinsinden mevduat dışı yükümlülükleri için tesis edilen zorunlu karşılıklara Türk lirası cinsinden faiz/telafi ödemesi yapılmasına karar verildi.
Bu adım, özellikle tahvil ve bono gibi uzun vadeli borçlanma araçlarıyla kaynak sağlamak isteyen finans kuruluşları açısından yeni bir teşvik oluşturabilir. Merkez Bankası, böylece bankaların kısa vadeli mevduata bağımlılığını azaltmayı ve daha uzun vadeli kaynaklara yönelmesini desteklemeyi amaçlıyor.
Düzenlemenin arkasında bankacılık sistemindeki vade uyumsuzluğunu azaltma hedefi de bulunuyor. Uzun vadeli kredi kullandıran bankaların fonlama tarafında da daha uzun vadeli kaynaklara yönelmesi, finansal sistemin dayanıklılığı açısından önem taşıyor.
Uzun vadeli ihraçlara yatırımcı ilgisi belirleyici olacak
Ancak düzenlemenin piyasadaki karşılığını belirleyecek en önemli unsur yatırımcı talebi olacak. Bankalar açısından uzun vadeli ihraçların maliyetini daha cazip hale getirebilecek bu mekanizma, yatırımcıların aynı ölçüde uzun vadeli tahvil ve bonolara yönelmesini tek başına garanti etmiyor.
Zorunlu karşılıklara yapılacak faiz/telafi ödemesi sayesinde bankaların elde edeceği ek getiri, uzun vadeli kaynak teminini daha cazip hale getirebilir. Bu avantajın ihraç koşullarına yansıması halinde bankaların daha rekabetçi getiriler sunabilmesi ve yatırımcı ilgisini artırması mümkün olabilir.
TCMB’nin son adımları, sıkı para politikası çerçevesini tamamen değiştirmeden kredi kanallarındaki baskıyı sınırlı ölçüde azaltma ve bankaların fonlama vadelerini uzatma arayışı olarak değerlendiriliyor. Bundan sonraki süreçte hem kredi büyümesinin hem de uzun vadeli ihraçlara yönelik talebin nasıl şekilleneceği yakından izlenecek.