Türkiye’nin tekstil ve hazır giyim sektörü tarihinin en ağır krizlerinden birini yaşıyor. Yüzlerce firmanın üretimi durdurduğu veya konkordato ilan ettiği sektörde, istihdam kaybı 300 bine yaklaştı. Üretim merkezlerinde fabrikalar kapanırken, ayakta kalanlar kapasiteyi yüzde 30-40 seviyelerine indirdi.
Avrupa’da talep daralması, Çin, Bangladeş ve Vietnam’ın agresif fiyatları ile artan enerji, hammadde ve finansman maliyetleri ihracatı sert biçimde geriletti. Maliyetini karşılayamayan birçok üretici depolama, lojistik ve farklı ticaret alanlarına yönelmeye başladı.
Uzmanlara göre kriz geçici değil, yapısal nitelik taşıyor. Ucuz iş gücü avantajının kaybedilmesi, finansmana erişim sorunu, modernizasyonun ertelenmesi, markalaşma eksikliği ve fason üretim modeli sektörü çıkmaza sürükledi. Bugüne kadar yaklaşık 300 firmanın konkordato ilan ettiği belirtilirken, bu sürecin tedarik zincirinde de zincirleme etki yarattığı vurgulanıyor.
İTHİB Başkanı Ahmet Öksüz, sektörün ayakta kalabilmesi için konkordato uygulamalarında düzenleme yapılması ve yeni bir yol haritası oluşturulması gerektiğini belirterek, teknolojik dönüşüm, teknik tekstil, markalaşma ve sürdürülebilir üretime yatırım yapılmadıkça toparlanmanın zor olacağını ifade etti.
Kriz, İstanbul’un Merter, Laleli ve Osmanbey gibi tekstilin kalbi sayılan bölgelerinde de net biçimde hissediliyor. Çok sayıda mağaza ve showroom kapanırken, yabancı alıcıların azalmasıyla ticaret neredeyse durma noktasına geldi. Bir zamanların hareketli tekstil merkezleri bugün boş sokaklar ve kapalı dükkânlarla anılıyor.
