Geçen hafta telefonlarla yapılan zulmü yazmıştım. Gençlerin nasıl teknolojiden mahrum bırakıldığını, nasıl ucuz ama kötü, saçma sapan telefonları kullanmaya zorlandıklarını anlatmıştım. Parasını ödeyip aldığınız bir telefonun bir gecede nasıl çöp haline geldiğini yazmıştım.
Türkiye bunları daha tartışmaya devam ederken, bir anda yeni bir bomba patlattılar.
Ne yaptılar?
Vatandaşa tanınan bireysel gümrük muafiyetini kaldırdılar.
Aslında “gümrük muafiyeti” diyoruz ama ortada muafiyet falan yoktu. Sadece yurt dışından 27 EURO’ya kadar alışveriş yapabiliyordunuz. Dikkatinizi çekerim: €27.
Bütün dünyada bu sınır €150. Bizde de bir zamanlar €150’ydi. Sonra düşürdüler. Yetmedi. €27’ye de tahammül edemediler. Onu da kaldırdılar.
“Kaldırdılar” derken tamamen yasakladılar mı? Hayır. Daha sinsice bir yol seçtiler: Beyana tabi tuttular.
Daha önce 27 euroluk bir ürünü alırken yüzde 60 vergi ödüyordun. Şimdi diyorlar ki:
yüzde 60 yetmez.”
Yetmiyor, çünkü bunun üstüne bir de dosya bedeli, hizmet bedeli, ardiye, bilmem ne… Sonuç ne?
Sen artık Çin’den ya da Avrupa’daki bir siteden 27 euro geçmeyen bir ürün alsan bile, yaklaşık 30 bin liralık bir maliyeti göze almak zorundasın.
Yani seni fiilen ithalatçı yapıyorlar.
Vatandaşı ithalatçı yapan bir akıl olabilir mi?
Bunun adı ekonomi değil, bunun adı saçmalık.
Peki bu €27 AKP’yi neden bu kadar rahatsız etti?
Çok basit.
Çünkü bu ülkede bir de ithalatçı lobisi var. Tıpkı telefon lobisi gibi. Aynı zihniyet, aynı düzen. Başta İstanbul Ticaret Odası çevresi olmak üzere, Çin’den konteynerle mal getirip fahiş fiyatlarla satan birkaç büyük firmanın feryadı bu kararı doğurdu.
Ne diyorlar utanmadan?
“Biz burada 5 bin liraya sattığımız ürünü vatandaş Çin sitesinden 800 liraya alıyor.”
Bak hele bak!
Sen Çin’de 800 liraya, kargo dahil, vergi dahil satılan ürünü burada 5 bin liraya satıyorsan, senin yaptığın ticaret ahlaksızlıktır. Bunun adı serbest piyasa değil, bunun adı soygundur.
Yetmedi, bir de siyasilere baskı yapıp vatandaşa ikinci bir ahlaksızlığı dayattınız.
Bu yasak bir ay sonra yürürlüğe giriyor. Vatandaş artık Çin’den ucuz ürün alamayacak. Bir ürüne ihtiyacın mı var?
Gözünü kapatacaksın.
Fiyatına bakmayacaksın.
Buradaki yandaş ithalatçılardan alacaksın.
Altını çiziyorum:
Yandaş.
Tıpkı telefon lobisi gibi…
Yandaş, yandaş, yandaş.
Bir halka bu kadar zulüm edilir.
Ayıptır.
Günahtır.
