Gelin, son dönemde yaşananlara tek tek bakalım. Karşımıza çıkan tabloyu birlikte değerlendirelim.
1. Enflasyon beklentileri yeniden yükseldi.
12 Kasım 2026 tarihli TCMB Enflasyon Raporu’nda yıl sonu enflasyon tahmini yüzde 29,5’e, 2027 tahmini ise yüzde 21’e yükseltildi. Küresel gelişmeler, enerji fiyatları ve jeopolitik riskler bu revizyonda etkili oldu.
2. Fon krizi yüz binlerce yatırımcıyı etkiledi.
131 yatırım fonu tasfiye sürecine girdi. Yaklaşık 455 bin yatırımcının etkilendiği süreçte, 5 Kasım itibarıyla 420 bin 31 kişiye toplam 130,2 milyar TL ödeme yapıldığı açıklandı. Ayrıca soruşturmada 464 şüpheli bulunuyor, 120 kişi tutuklu. Ancak yatırımcıların toplam kesin zararı henüz netleşmiş değil.
3. Merkez Bankası kredi büyüme sınırlarını artırdı.
11 Kasım’da alınan kararla sekiz haftalık büyüme sınırları;
• İhtiyaç kredilerinde yüzde 3’ten yüzde 3,5’e,
• Taşıt kredilerinde yüzde 3’ten yüzde 3,5’e,
• KOBİ kredilerinde yüzde 5’ten yüzde 5,5’e,
• KOBİ dışı işletme kredilerinde yüzde 2’den yüzde 2,5’e yükseltildi.
Böylece dört kredi grubunda da büyüme sınırı 0,5 puan artırılmış oldu.
4. Önümüzde kritik ücret artışları var.
Asgari ücret, emekli ve çalışan maaşları yeniden belirlenecek. Milyonlarca insanın alım gücü, tüketim kararları ve iç talep bu artışlardan doğrudan etkilenecek. Yapılacak artışların maliyetlere ve fiyatlara yansıması da enflasyon mücadelesinin önemli başlıklarından biri olacak.
Şimdi bir adım geriye çekilip tabloya bütün olarak bakalım.
Bir tarafta kredi genişlemesi, diğer tarafta enflasyonla mücadele…
Bir tarafta fon krizinin yarattığı mağduriyet ve yatırımcı güvenindeki kayıp…
Diğer tarafta yukarı revize edilen enflasyon tahminleri ve yaklaşan ücret artışları…
Her gelişmenin kendi içinde ekonomik bir gerekçesi olabilir. Ancak hepsi bir araya geldiğinde ekonomi politikalarının yönü ve öncelikleri konusunda kamuoyunda ciddi soru işaretleri oluşuyor.
Galiba bugün ekonomide en çok ihtiyaç duyduğumuz şey, güveni yeniden tesis edecek tutarlı ve öngörülebilir bir yol haritası.
Çünkü güven erozyonu yalnızca yatırımcıyı değil, tüketiciyi, üreticiyi ve bütün ekonomiyi etkiliyor.
Peki ne yapmalıyız?
Bana göre öncelikle;
1. Politika tutarlılığı: Enflasyonla mücadele, kredi politikaları ve büyüme hedefleri birbirini desteklemeli.
2. Şeffaflık ve denetim: Finansal piyasalarda etkin denetim sağlanmalı, yaşanan mağduriyetler aydınlatılmalı ve sorumluluklar ortaya konulmalı.
3. Tasarruf sahibinin korunması: Yatırımcı hakları ve finansal sisteme güven öncelikli hale getirilmeli.
4. Öngörülebilirlik: Ekonomi yönetimi sık değişen beklentiler yerine, anlaşılır ve gerçekçi bir yol haritası ortaya koymalı.
5. Alım gücünün korunması: Ücret ve emekli maaşı artışları belirlenirken geçim koşulları gözetilmeli.
6. Güçlü iletişim: Alınan kararların gerekçeleri kamuoyuna açıkça anlatılmalı.
Çünkü güven, açıklanan hedeflerle değil; alınan kararların tutarlılığı ve uygulamaların sonuçlarıyla kazanılır.
Ekonomide en pahalı kayıp para değil, güvendir.